Vorige week zat ik in IJsland. Een land dat keihard door de crisis werd getroffen. De bevolking werd gedwongen om voor zichzelf op te komen en deed dat ook. Een indrukwekkend, leerzaam verhaal van deze vriendelijke, gastvrije bevolking.

Heerlijk, een spontane (noodzakelijke) actie dient zich aan. IJsland here I come!  De mid-office voor onze we are sure app moet geregeld worden. Hoe kan dat beter dan direct om tafel met de developers zelf? Tja, die zitten in IJsland, vervelend! Verder een vrij technisch verhaal, zal niet in details treden.

Nee, liever over IJsland zelf

Wat een prachtig, inspirerend land! Het land waar je een buggy gewoon buiten kunt laten staan, want nee je baby wordt echt niet meegenomen. Waar je, ongeacht je leeftijd, bij je voornaam wordt genoemd. En waar het doodnormaal is om als man lang blond haar en een baard te hebbenBas Blokhuis. Ik voel me thuis!

Terug in de tijd … 2008

De IJslandse bankencrisis. Opeens stond het land finaal op z’n kop. Enorme schulden, niemand kon zijn hypotheek meer betalen en drie belangrijke banken gingen failliet.

IJsland nam harde maatregelen. Als enige van alle westerse regeringen vervolgden zij topbankiers. Minstens 24 van hen zijn naar de gevangenis gestuurd. Burgers werden direct, persoonlijk geraakt. Bijna zouden ze per persoon 12.000 euro (!) terug moeten betalen aan de Britse en Nederlandse overheid. BAM! Dan dringt het besef dat ook jij als burger hier belang bij hebt wel binnen.

Het deed iets met de volksmentaliteit: tot hier en niet verder! Iedereen nam verantwoordelijkheid. De krachten werden gebundeld, met als resultaat dat de hele boel is opgeschoond en de economie nu weer enorm in de lift zit. IJsland durfde anders te zijn dan de rest van de wereld. Impressive!

Samen sterk

Wat deze beleefde, vriendelijke IJslanders leerden van de bankencrisis? Ik denk veel. Waar hen daarvoor nog weleens onverschilligheid werd verweten, overheerst nu een gevoel van betrokkenheid. Het besef dat je zelf ook verantwoordelijk bent. Voor je eigen situatie, maar ook als lid van een gemeenschap. Zo lees ik dat zij een van de weinige volken zijn die demonstreerden over de Panama Papers. Demonstraties die heel gemoedelijk verlopen, dat wel.

Samen sterk?

Terug naar Nederland. Ook hier zijn keiharde maatregelen genomen om het tij te keren. Denk aan de verhoogde pensioensleeftijd, banken die aan banden worden gelegd en het fors verminderen van diverse subsidies. Noodzakelijke maatregelen die juist bedoeld zijn de economie weer op gang te helpen. Maar wat voor maatregelen nemen we tegen diverse wantoestanden die we horen? Een hoge arbeidsongeschiktheidsverzekering  premie die plots nog eens fix omhoog gaat, woekerpolissen of schrijnende gevallen waarbij mensen vanwege leeftijd of gezondheidssituatie geen keuze hebben om een polis op te zeggen.

Prachtig om dan uit het niets de rap van Sticks te horen:  “Ik verwacht een duurzaam en humaan beleid”.  Zomaar een zin. Het raakt me, echt mooi.  

Het lijkt alleen alsof die wantoestanden ons verder persoonlijk minder raken. Alsof het verder van ons afstaat en een beetje aan ons voorbij gaat. Geen demonstraties, gezamenlijke acties of harde tegengeluiden.

Hoe mooi zou het zijn …

Wellicht een andere volksmentaliteit dan IJsland, maar hoe mooi zou het zijn als ook wij hierin onze krachten gaan bundelen? Dat we net als Sticks onze stem laten horen? Onderaan de streep wil je toch ook dat het geld dat jij inlegt veilig is en dat er eerlijk wordt omgegaan met het geld dat jij betaalt voor je verzekering en pensioen? Dat gaat niet vanzelf, mensen.  

Moeten we samen doen: we are in this together

Recent stories
Bekijk alle blogs
We houden je graag op de hoogte.