Wie: Lisa Peters
Leeftijd: 25 jaar
Thuissituatie: Woont met twee huisgenoten
Woonplaats: Amsterdam
Sector: Media
Beroep: Journalist
Werkt voor: Het Parool, De Correspondent, OneWorld
Website: www.lisapeters.nl

Waar schrijf je over?

‘Ik schrijf het meest over gender. Iedereen denkt dan gelijk aan transgenders, maar iedereen heeft een gender. Gender is iets ander dan je biologische sekse oftewel: wat tussen je benen hangt of niet.  Gender gaat juist over de culturele betekenis van deze lichamelijke verschillen. Wat vinden we mannelijk en vrouwelijk? Deze gendernormen zijn cultureel bepaald: in Rusland denken ze anders over wat mannelijk en vrouwelijk is dan in Oeganda, waar het weer verschilt van hoe wij in Nederland ernaar kijken. Wij vinden rokken en jurken er bijvoorbeeld vrouwelijk uitzien, maar er zijn landen waar mannen het ook prima kunnen dragen. Wie er vragen over heeft en die niet durft te stellen kan dit artikel het beste even lezen.’

‘Gender is iets ander dan je biologische sekse oftewel: wat tussen je benen hangt of niet’

Waarom gender?

‘Ik ben zelf opgevoed door twee moeders. Bij mij thuis bestonden geen duidelijke man- of vrouwrollen. Pas toen ik ging studeren kwam ik erachter dat deze rollen nog heel erg aanwezig zijn in de samenleving. Toen ontstond er ook een feministische interesse, terwijl mijn moeders helemaal niet met feminisme bezig waren. Maar mijn specialisme komt zeker uit een persoonlijke affiniteit voort. In Utrecht schreef ik mijn scriptie over lesbische gezinnen. Daarna heb ik dit onderwerp verder uitgeplozen in London waar ik een master genderstudies deed. Terug in Nederland merkte ik dat de discussie in Nederland nog heel anders gevoerd wordt. Het onderwerp is ook ontzettend in, dus momenteel heb ik genoeg werk. Ik denk dat ik het onderwerp nooit kan loslaten, het is verweven met mijn identiteit.’

Waarom journalistiek?

‘Ik zie journalistiek als een brug tussen werelden. In mijn geval tussen hoe er in de academische ivoren toren over ‘gender’ wordt gepraat – vaak totaal onbegrijpelijk – en de samenleving. Mijn doel is om het gesprek over gender aan te zwengelen.’

‘Ik vind het tof om in de boeken te duiken, dingen uit te zoeken en een mooi verhaal te schrijven. Dat ik dat kan combineren met mijn inhoudelijke interesse is natuurlijk goud’

‘Maar misschien nog wel het mooist aan journalistiek vind ik de vrijbrief om alles (alles!) te vragen ik maar wil. Aan iedereen. Continu. Ik vind het heerlijk om in de boeken te duiken, dingen uit te zoeken en een mooi verhaal te schrijven. Dat ik dat kan combineren met mijn inhoudelijke interesse is natuurlijk goud. Ik denk echt dat ik de tofste baan ter wereld heb.’

Hoe ben je begonnen als freelancer?

‘Ik liep stage bij het Parool en toen ik daar stopte had ik een maand niks te doen. Van het Parool kreeg ik een aantal opdrachten mee. Ik heb me in die maand ingeschreven bij de KvK. Daarna liep ik stage bij de Correspondent. Toen dat afgelopen was ben ik blijven freelancen.’

Is freelancen voor jou een keuze?

‘Ja en nee. Als ik in de journalistiek wil werken moét ik haast wel freelancen. Andere banen zijn er niet. Maar het is wel een keuze om in de journalistiek te werken. Anders had ik een ander beroep gekozen. Freelancen is mijn eerste echte baan. Ik heb het geleidelijk opgebouwd, dus voor mij was alles wel te overzien. Ik verdrink niet in de administratie. Aan de andere kant weet ik niet of iets fout doe, of ik nog een aanslag van de belasting kan verwachten. Daar kun je natuurlijk mensen voor inhuren, maar dat geld heb ik nog niet niet.’

Hoe kom je aan opdrachten?

‘Ik doe dat eigenlijk op twee manieren. Ik vind klussen via mijn netwerk en soms denkt een opdrachtgever bij een onderwerp aan mij. Daarnaast stuur ik ook pitches naar bladen. Dat betekent de stoute schoenen aantrekken, iemand e-mailen met een idee en een introductie van wie ik ben. Dat ervaar ik toch vaak als een hele hoge drempel.’

Is het spannend om te pitchen?

”Ik kan wel even tegen het pitchen aanhikken. Ik dwing mezelf en stel deadlines. Die ik vervolgens niet altijd haal, maar op die manier doe ik het -uiteindelijk- wel’. Ik vraag mensen die ik ken of zij contacten hebben bij het medium waar ik voor wil schrijven en dan probeer ik die persoon te benaderen. Ik merk dat een e-mail naar het algemene redactie-adres niet werkt. Verder vraag ik ook aan mensen of zij contacten hebben bij een medium waar ik graag wil werken. Het is een onbetaald onderdeel van mijn werk en het is een tijdrovende manier om klussen te krijgen. Maar ik werk nog maar acht maanden als fulltime freelancer. Ik hoop dat als ik mijn netwerk wat meer heb opgebouwd dat het dan meer vanzelf gaat. Toen ik net begon liep ik weg van een stage met drie opdrachten. Maar nu merk ik dat ik er iets meer zelf achteraan moet zitten. Ook kunnen de relaties die je had versloffen. Het is wel belangrijk om dat goed te houden.’

‘Ik kan wel even tegen het pitchen aanhikken. Ik dwing mezelf en stel deadlines. Die ik vervolgens niet altijd haal, maar op die manier doe ik het -uiteindelijk- wel’

Heb je vaak afwijzingen op je pitches?

‘Ik krijg weinig directe afwijzingen. Het is dan meer een radiostilte. Of als ik bijvoorbeeld twee ideeën sturen krijg ik een enthousiaste reactie op het ene idee en over het andere idee wordt dan nog nagedacht.’

Hoe ziet je werkweek eruit?

‘Ik werk van 9 tot 6 maandag tot vrijdag. Ik vind het wel fijn om regelmaat te hebben en mijn vrienden zijn dan ook tegelijkertijd vrij. Ik leef niet om te werken, ik werk om te leven. Daarom stel ik grenzen voor mezelf. Ik begin alleen bij hoge uitzondering aan nachtwerk. Idealiter heb ik al mijn afspraken op maandag al gemaakt. Dan weet ik hoe de week eruit komt te zien. Ik werk nu vaak op verschillende plekken en het lijkt me toch wel prettig een vaste werkplek te hebben. Dat zou bijvoorbeeld kunnen met collega freelance-journalisten. Om te brainstormen, werk te corrigeren of om mee te lezen.’

Zou je liever in loondienst werken?

‘Ja dat zou ik wel willen. Het liefst fulltime bij de Correspondent. Ten eerste vind ik het erg alleen om te freelancen. Schrijven is natuurlijk al een solo-beroep. Ik wil een team om mee te sparren. Verder kun je vaak interne coaching krijgen of cursussen volgen. Of alleen al bij iemand aankloppen als je even wil praten. Ik ben niet alleen beginnend freelancer, maar ook beginnend journalist. Ik zou graag nog wat meer leren en dat kan in dienstverband misschien beter dan als freelancer. Zekerheid van inkomen is ook wel prettig. Deze week liet ik mijn verstandskies trekken en had ik één dag niet gewerkt. Dat vreet dan aan me.’

‘Arbeidsongeschiktheid vind ik maar een eng idee. Ik denk dat ik in de bijstand moet ofzo’

Heb je wel eens nagedacht over pensioen of een arbeidsongeschiktheidsverzekering (AOV)?

‘Ik denk er wel eens over na en dan duw ik die gedachte snel weer weg. Ik bouw geen pensioen op en heb geen inkomen om mee te sparen dus ik schuif het op de lange baan. Arbeidsongeschiktheid vind ik maar een eng idee. Ik denk dat ik in de bijstand moet ofzo. Geen idee. Ik hoop dat er niks gebeurt. Ik kan me niet permitteren daar mee bezig te zijn anders kan ik niet bouwen aan waar ik nu mee bezig ben. Ik geloof niet in een CAO voor zelfstandigen. Het is een te diverse groep, van schilders tot adviseurs, juristen tot bouwvakkers. Waarschijnlijk is het verstandiger dat er per beroepsgroep een plan gemaakt wordt.’

Foto: Eva Plevier

Recent stories
Bekijk alle blogs
We houden je graag op de hoogte.